عدالت بی ریشه
| |
۰ نظر
تا زمانی که نقد به یک ژست نمایشی و بیهزینه تقلیل پیدا کند،
و مسئولیتپذیری در حد شعار باقی بماند،
هیچ اصلاح پایداری شکل نخواهد گرفت.
مدیریتی که پاسخگو نیست،
بهتدریج قانون را به نفع خود تفسیر میکند،
و شفافیت را مزاحم میبیند نه ضرورت.
در چنین فضایی،
شایستهسالاری قربانی روابط میشود،
و اعتماد عمومی آرامآرام فرسوده.
مردم از وعدههای تکراری خستهاند،
از آمارهای بزکشده عبور کردهاند،
و اثر واقعی تصمیمها را در زندگی روزمره میسنجند.
بیتوجهی به نقد دلسوزانه،
راه را برای نارضایتی عمیق باز میکند،
و هزینهای میسازد که دیر یا زود همه باید بپردازند.
